บทที่ 1212 อยากขายข้า ถามข้าหรือยัง

เมื่อเห็นหลี่เสี้ยวกงกำลังครุ่นคิด เปิ่นลี่เซ่อไถจึงรีบกล่าวต่ออย่างฉะฉาน "ข้อมูลบางอย่างข้าสามารถบอกท่านได้ เช่น ขุนนางและตระกูลใดบ้างที่เหมาะสมจะช่วยพวกท่านปกครองพื้นที่นี้ นอกจากนี้ยังมีเรื่องลับบางอย่างของอาณาจักรราชินีที่ข้าสามารถให้ความร่วมมือได้ ข้ารู้ดีว่าตระกูลเหล่านี้มีทรัพย์สินมากน้อยเพียงใด"

"เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ ต้าถังไม่สนใจ" หลี่เสี้ยวกงโบกมืออย่างไม่ไยดี อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของต้าถังในปัจจุบัน ประกอบกับแร่เงินที่ไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องจากนานาประเทศ ทำให้ต้าถังไม่ขาดแคลนเงินทอง

แม้หลี่เสี้ยวกงจะไม่เข้าใจเรื่องเศรษฐกิจนัก แต่องค์ชายเคยตรัสว่า เงินไม่ได้หมายถึงเงินตราเพียงอย่างเดียว การมีทองคำและเงินมากมายไม่ได้หมายความว่าเงินเหล่านั้นจะสามารถนำมาใช้ในการบริหารประเทศได้ทั้งหมด

เขาไม่เข้าใจลึกซึ้งนัก แต่รู้เพียงว่าต้าถังไม่ขาดเงิน หากต้าถังขาดเงิน องค์ชายจะควักเงินสิบล้านกวนออกมาเป็นค่าใช้จ่ายทางทหารได้อย่างไร? เงินสิบล้านกวนนี้หากนำมารวมกันก็เทียบเท่ากับคลังสมบัติของประเทศหนึ่งได้เลยทีเดียว

"เช่นนั้นข้าจะร่วมมือกับต้าถังในการปกครองอาณาจักรราชินี ท่านต้องการให้ข้าใช้ข้ออ้างใดในการประกาศเข้าร่วมกับต้าถัง ข้าก็จะใช้ข้ออ้างนั้น หรือหากท่านสนับสนุนข้า ข้าลงมือจัดการพวกมันเองก็ได้" เปิ่นลี่เซ่อไถจ้องมองหลี่เสี้ยวกงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น