บทที่ 122 ท่านเล่นเล่ห์เหลี่ยมกับข้า ข้าก็จะเล่นวิทยาศาสตร์กับท่าน (ตอนจบ)

        เมื่อมองดูบัณฑิตผู้ทรงภูมิปัญญาเหล่านี้ที่กำลังมองตนเองอย่างตั้งใจ หลี่เค่อก็ยิ้มแล้วกล่าว “ในการกระทำที่ปลุกระดมอารมณ์ของชาวบ้าน ประชาสัมพันธ์นโยบายของประเทศชาติเช่นนี้ พวกเราล้วนแต่เรียกมันว่าความคิดเห็นของประชาชน และในศาสตร์แห่งความคิดเห็นของประชาชน มีคำศัพท์คำหนึ่งเรียกว่า วงเกลียวแห่งความเงียบ”

        วงเกลียวแห่งความเงียบรึ? ทุกคนต่างก็ค่อนข้างมึนงง ฟังไม่ค่อยเข้าใจ

        “ที่เรียกว่าวงเกลียวแห่งความเงียบหมายถึง เวลาที่ผู้คนแสดงความคิดและความเห็นของตนเอง หากเห็นว่าความคิดเห็นที่ตนเองเห็นด้วยนั้นได้รับการต้อนรับอย่างกว้างขวาง ก็จะเข้าร่วมอย่างแข็งขัน ความคิดเห็นประเภทนี้ก็จะยิ่งได้รับการเผยแพร่และขยายวงกว้างออกไปอย่างกล้าหาญยิ่งขึ้น”

“โปรดทราบตรงนี้ ความคิดเห็นประเภทนี้ ไม่ว่าถูกหรือผิด!”

        “และในทางกลับกัน เมื่อผู้คนพบว่าความคิดเห็นใดความคิดเห็นหนึ่งไม่มีใครสนใจ และมีเหตุการณ์ที่ถูกรุมโจมตี ถึงแม้ผู้คนจะเห็นด้วยกับมัน ก็จะยังคงนิ่งเงียบ และความเงียบของฝ่ายหนึ่งก็จะทำให้ความคิดเห็นของอีกฝ่ายหนึ่งเพิ่มขึ้น เช่นนี้วนเวียนไป ก็จะก่อให้เกิดสถานการณ์การพัฒนาแบบเกลียวที่เสียงของฝ่ายหนึ่งยิ่งทรงพลังขึ้นเรื่อยๆ และอีกฝ่ายหนึ่งก็ยิ่งเงียบลงเรื่อยๆ”