บทที่ 121 ท่านเล่นเล่ห์เหลี่ยมกับข้า ข้าก็จะเล่นวิทยาศาสตร์กับท่าน (ตอนต้น)

        ขณะที่เรื่องราวเบื้องหลังดำมืดของหลี่เค่อในใบปลิวอักษรเล็กมีมากขึ้นเรื่อยๆ คนที่ถกเถียงกันในเมืองฉางอันก็มากขึ้นเรื่อยๆ ข่าวลือทั้งหมดลอยว่อนไปทั่วฟ้า เถียนเหมิงและคนอื่นๆ มองดูในใจ ก็ร้อนใจ

        จ่างซุนอู๋จี้และคนอื่นๆ หัวเราะไม่หยุด หลี่เค่อเอ๋ยหลี่เค่อ เจ้ากำลังยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง

        ภายในตำหนักเหลียงอี๋ หลี่ซื่อหมินก็ขมวดพระขนงฟังรายงานของกององครักษ์จินอู๋เกี่ยวกับเรื่องนี้ และเว่ยเจิงก็อยู่ไม่ไกลนัก

        หลังจากฟังจบแล้ว ผู้รายงานก็รีบลงไป หลี่ซื่อหมินเลิกพระขนงขึ้น “ข้าถามเจ้า เจ้าเด็กนั่นอยู่ที่ไหน?”

        “กำลังพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บพ่ะย่ะค่ะ” ฉางหลินตอบกลับสามคำ “สองสามวันนี้สู่หวางเตี้ยนเซี่ยไม่ได้เสด็จออกจากจวนเลย เพียงแต่วันนั้นตอนที่เสด็จออกมาได้ทรงซ้อมจ่างซุนชงไปทีหนึ่ง”