บทที่ 1229 นี่มันจะสู้ชีวิตกันเกินไปแล้ว

เมื่อได้ยินคำถามของนักเรียนผู้นี้ ฝางเสวียนหลิงก็รู้สึกแปลกใจ พวกเจ้าถึงกับเอาเรื่องแบบนี้มาปรึกษากันเชียวหรือ?

"ไม่ได้!" หัวหน้ากลุ่มที่ยืนอยู่บนโพเดียมตะโกนปฏิเสธเสียงดังทันที

"หัวข้อแบบนี้เราเคยคุยกันมาเยอะแล้ว แต่หัวหน้าหน่วยงานหลายคนก็ถูกพวกเราเอาชนะใจได้แล้วไม่ใช่หรือ? ข้ารู้ว่าทุกคนรู้สึกอึดอัดใจ แต่ข้าขอบอกความคิดของข้าหน่อย อาจารย์ที่โรงเรียนเคยสอนเราว่า ต้องมองปัญหาด้วยความคิดเชิงวิพากษ์! แม้หัวหน้าหน่วยงานเหล่านั้นจะมีท่าทีไม่ดีต่อเรา แต่ลองคิดในมุมกลับกัน สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้มาทั้งชีวิต เราจะมาขอเรียนรู้ง่าย ๆ โดยไม่ลงทุนลงแรงอะไรเลย การที่พวกเขามีท่าทีไม่ดีต่อเรา ก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ?"

"ตอนที่พวกเขาเรียนรู้วิชาความรู้เหล่านี้ พวกเขาต้องเสียของกำนัลและทุ่มเทความพยายามไปมากมาย แล้วพวกเราล่ะ? เราไม่ได้ลงทุนอะไรเลย เรามีโอกาสเข้ามาเรียนที่นี่ได้ก็เพราะองค์ชายทำการปฏิรูปต้าถัง"

"ดังนั้น ในเมื่อเราไม่ได้ลงทุนอะไร ตอนนี้ต้องลำบากหน่อยก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ? พวกเขาแค่ทำหน้าบึ้งใส่เรา ไม่ได้กลั่นแกล้งเรื่องงานเสียหน่อย ดังนั้นเราต้องแสดงความจริงใจให้มากขึ้น ตรงไหนไม่เข้าใจก็คิดให้รอบคอบก่อนแล้วค่อยถาม"