บทที่ 1228 กลุ่มติวหนังสือลามมาเปิดถึงที่นี่เลยเหรอ?

ฝางเสวียนหลิงเหลือบมองนาฬิกาในห้องที่บอกเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว เขาได้แต่ยิ้มขมขื่น ขุนนางหนุ่มเหล่านี้มักจะมาขอคำชี้แนะปัญหาต่าง ๆ แต่พวกเขาไม่เคยมารบกวนเวลาทำงาน โดยจะเลือกมาเฉพาะช่วงหลังเลิกงานหรือวันหยุด และมาตรงเวลาเสมอ

หากฝางเสวียนหลิงบอกว่าวันนี้มีธุระ พวกเขาก็จะถอยกลับไปอย่างเงียบ ๆ ไม่เคยเซ้าซี้ แต่เมื่อได้เห็นคนเหล่านี้ที่ส่วนใหญ่มาจากครอบครัวสามัญชน พยายามไขว่คว้าทุกโอกาสในการเรียนรู้และแสวงหาความรู้ จิตใจของคนเป็นครูย่อมเกิดความรู้สึกตื้นตันอย่างประหลาด

ดังนั้น บ่อยครั้งฝางเสวียนหลิงจึงสอนเท่าที่จะสอนได้ การได้เห็นคนหนุ่มสาวเหล่านี้ก้าวหน้าไปทีละน้อย บางครั้งก็น่าชื่นใจไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ฝางเสวียนหลิงรู้สึกว่าเขาไม่ได้เป็นฝ่ายสอนเพียงอย่างเดียว เพราะแนวคิดและวิธีการของคนเหล่านี้ หลายครั้งก็ทำให้ฝางเสวียนหลิงเปิดหูเปิดตา และได้รับแรงบันดาลใจใหม่ ๆ มากมาย

ชัดเจนว่าคนเหล่านี้คือขุนนางรุ่นใหม่ที่ผ่านการร่ำเรียนวิชาการจากโรงเรียนขององค์ชายมาอย่างเข้มข้น แนวคิดของพวกเขาได้นำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงมหาศาลแก่ราชสำนักต้าถัง