บทที่ 1227 นี่แหละคือชัยชนะร่วมกัน

เรื่องราวของหยางหลินและหลัวไป่เป็นเพียงเรื่องแทรกเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งไม่มีผลกระทบใดๆ ต่อหลี่เค่อ การดำเนินการขั้นต่อไปเกี่ยวกับทั้งสามประเทศก็ไม่จำเป็นต้องให้หลี่เค่อมาคอยกังวล หรือจะพูดให้ถูกคือ นี่เป็นหน้าที่ของสำนักราชเลขาธิการ ไม่เกี่ยวกับหลี่เค่อ

ส่วนแคว้นเปียวที่เหลือนั้น ไม่มีทางที่จะต่อต้านได้เลย อยู่ที่ว่าแคว้นเปียวจะเลือกทางเดินอย่างไรเท่านั้น

แต่เรื่องเหล่านี้หลี่เค่อไม่ต้องใส่ใจแล้ว ปล่อยให้เป็นเรื่องที่บัณฑิตที่จะเข้าสอบเคอจวี่หลังปีใหม่นี้ต้องขบคิดกันเอาเอง อย่างไรเสีย หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ต้าถัง ก็ต้องวิเคราะห์สถานการณ์โดยรวม ต้องโฆษณาการใช้กำลังทหารของต้าถังต่อสองประเทศนี้ และต้องเผยแพร่เรื่องที่เจินล่าสมัครใจสวามิภักดิ์ต่อต้าถังต่อไป

เนื้อหาพวกนี้สามารถนำมาออกเป็นข้อสอบการเมืองการปกครองได้ทั้งนั้น ซึ่งการสอบเคอจวี่สมัยนี้ก็นิยมออกข้อสอบแนวนี้อยู่แล้ว

อันที่จริง ในยุคโบราณที่ยังไม่มีการปฏิรูปทางเทคโนโลยีมากนัก และการบริหารประเทศเน้นการปกครองโดยคนการใช้ข้อสอบการเมืองเช่นนี้คัดเลือกคน ย่อมได้คนที่เหมาะสมกับการเป็นขุนนางมากกว่า