บทที่ 1226 องค์ชายทรงจดจำได้

การประชุมขุนนางเช้านี้ก็เป็นเพียงการประชุมธรรมดา เมื่อเสร็จสิ้น หลี่ซื่อหมิน หลี่เฉิงเฉียน และหลี่เค่อก็เดินออกจากท้องพระโรงไปพร้อมกัน คนอื่นๆ ก็ทยอยเดินตามออกมา

ต้องขอกล่าวสักหน่อยว่า นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์อาณาจักรราชินี หลี่ซื่อหมินมีบัญชาให้ใช้ชื่อของหลี่เค่อในการลงมือกับอาณาจักรราชินีและแคว้นเปียว หลี่เฉิงเฉียนก็เข้าประชุมขุนนางมาโดยตลอด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตาเฒ่าหลี่ไปคุยอะไรกับพี่ใหญ่ไว้หรือเปล่า

หลี่เฉิงเฉียนยังอุตส่าห์เดินมาบอกหลี่เค่อเป็นพิเศษว่า อย่าได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ ขอให้แก้ปัญหาภายนอกก่อน

หลี่เค่อไม่ได้เก็บมาใส่ใจจริง ๆ นั่นแหละ แต่วิธีการของพี่ใหญ่ทำให้หลี่เค่ออดใจหายวาบไม่ได้ พี่ใหญ่ ท่านช่างรับลูกกับท่านพ่อได้ดีเหลือเกิน ต้องยอมรับว่าสิ่งที่จินหยางพูดมีเหตุผล สงสัยตาเฒ่าหลี่จะมีความคิดนี้จริง ๆ เผลอ ๆ อาจจะตกลงกับพี่ใหญ่ไว้เรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ

ไม่อย่างนั้น สองคนนี้จะประสานงานกันได้อย่างไร้รอยต่อขนาดนี้เชียวหรือ?