บทที่ 1225 ที่แท้พวกเราก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

"ขอบพระทัยองค์ชาย แต่ข้าน้อยตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ความสามารถของข้าน้อยมีจำกัด ไม่อาจตอบแทนคุณแผ่นดินได้ อีกทั้งข้าน้อยทั้งสองเป็นเพียงทูตของประเทศเล็กๆ ไม่มีความเข้าใจในต้าถัง เกรงว่าจะทำให้ราชการบ้านเมืองเสียหายพะย่ะค่ะ"

หยางหลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

หลัวไป่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้เอ่ยอะไร แต่ท่าทีของเขาย่อมแสดงออกว่าคิดเช่นเดียวกับหยางหลิน

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะไม่ฝืนใจ พวกท่านจะเดินทางกลับบ้านเกิดใช่หรือไม่?" หลี่เค่อมมองพวกเขาแล้วถามด้วยรอยยิ้ม

"พะย่ะค่ะ หลังจากลาออกแล้ว พวกกระหม่อมเตรียมตัวจะกลับบ้าน" หยางหลินพยักหน้า