บทที่ 1237 ได้เวลาแล้ว

หลังจากเฉิงเหยาจินจากไป หลี่เต้าจงก็เรียกหนิวจิ้นต๋าและแม่ทัพนายกองคนอื่นๆ เข้ามา แล้วเปิดการประชุมครั้งใหม่ทันที

เมืองฮั่นหลัว คือเมืองที่กองทัพต้าถังประจำการอยู่ในขณะนี้ หลี่เต้าจงไม่รู้ว่าชื่อเดิมในภาษาชิลลาคืออะไร แต่เขาตั้งชื่อเมืองนี้ตามคำเรียกขานของชาวชิลลาท้องถิ่น

พู่เอ้อร์มองดูเพิงพักที่สร้างจากกิ่งไม้และหญ้าคา เห็นภรรยาและลูกสองคนที่มีสภาพผอมโซจนหนังหุ้มกระดูก หัวใจของเขาเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด ลูกคนหนึ่งเพิ่งจะอายุครบขวบปี แต่ร่างกายกลับผอมแห้งแทบไม่ต่างจากตอนแรกเกิด มองเห็นกระดูกปูดโปนชัดเจน

เด็กน้อยร้องไห้เพราะความหิวจนเหนื่อยหลับไป หน้าอกที่เหี่ยวย่นของภรรยาไม่มีน้ำนมไหลออกมาแล้ว แต่นางยังคงพยายามให้นมลูก เพราะสำหรับชาวบ้านตาดำๆ นี่เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ลูกมีชีวิตรอดได้

แม้แต่ผู้ใหญ่ยังไม่มีข้าวกิน อย่าว่าแต่ข้าวของเด็กเลย