บทที่ 1238 สอนพวกเจ้าสานรองเท้าฟางก่อน

การคัดเลือกคนจบลงแล้ว แต่ดูเหมือนทุกคนจะเข้าใจนัยบางอย่าง แม้แต่ผู้ที่ถูกคัดออก ซึ่งมีร่างกายค่อนข้างแข็งแรงและเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายดูเรียบร้อยกว่า ก็ยังคงรักษาความสงบเงียบ ไม่ได้แสดงความโกรธเคืองใดๆ

พู่เอ้อร์รู้จักคนกลุ่มนั้นบางคน เขารู้ว่าแม้คนเหล่านี้จะอาศัยอยู่ในค่ายผู้อพยพเช่นกัน แต่ฐานะทางบ้านของพวกเขานั้นดีกว่า ตอนหนีภัยมาก็ขนข้าวของมาได้เยอะกว่า โดยปกติคนเหล่านี้มักเป็นครอบครัวใหญ่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีแรงงานชายฉกรรจ์จำนวนมาก

ยังมีอีกหลายคนที่เคยถูกคัดตัวไปทำงานในค่ายทหารต้าถังก่อนหน้านี้ แม้จะเป็นเช่นนั้น คนที่เหลืออยู่เหล่านี้ อย่างน้อยครอบครัวละหนึ่งคนก็ถูกคัดตัวไปทำงานแล้ว

"เอาล่ะ ตอนนี้คัดเลือกคนเท่านี้ก่อน ส่วนในภายหลังหากมีการขยายงานเพิ่ม พวกเจ้าที่เหลือค่อยมารายงานตัวที่ค่ายทหาร" ทหารต้าถังที่ยืนอยู่บนรถม้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อล่ามชาวชิลลาแปลจบ ทหารต้าถังผู้นั้นก็กล่าวต่อ "เอาล่ะ วันนี้เป็นวันแรกของการจ้างงาน หลักๆ คือจะแจ้งข้อควรระวังให้ทราบ งานการยังไม่ต้องทำ ดังนั้นตอนนี้ให้พวกเจ้าแยกย้ายกันกลับบ้านไปเอาเครื่องมือมา ส่วนค่าแรงของวันนี้จะจ่ายให้ทุกคนก่อน เดี๋ยวพวกเจ้ามารับป้ายประจำตัวคนงาน แล้วค่อยกลับไปเอาเครื่องมือ"