บทที่ 1239 ต้าถังจงใจทำเช่นนั้น

รองเท้าฟางมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและเก่าแก่ในแผ่นดินจีน มันไม่ได้เป็นเพียงสัญลักษณ์ของความยากลำบากเท่านั้น แต่ยังเป็นภาพสะท้อนที่แท้จริงของการดิ้นรนเอาชีวิตรอดของราษฎรนับไม่ถ้วนในประเทศที่มีอารยธรรมยาวนานกว่าห้าพันปีแห่งนี้

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มันถูกเรียกว่า "ปู้เจี้ย" (ไม่ยืม) เพราะ "รองเท้าฟางเป็นของใช้ที่ทุกคนมี ไม่จำเป็นต้องหยิบยืมใคร จึงได้ชื่อว่าไม่ยืม"

แต่เดิมรองเท้าฟางแพร่หลายในหมู่ราษฎรที่อาศัยอยู่ตามภูเขา เพราะชาวบ้านในที่ราบอาจเดินเท้าเปล่าได้ในบางครั้ง แต่ในภูเขาทำไม่ได้ ดังนั้นรองเท้าฟางจึงถูกประดิษฐ์ขึ้นจากชาวเขา แล้วสืบทอดมายาวนานหลายพันปี

"ถือไม้เท้าไผ่สวมรองเท้าฟางเบาสบายยิ่งกว่าขี่ม้า สวมเสื้อกันฝนตัวเดียวเผชิญลมฝนชั่วชีวิต" ในบทกวีที่หลี่เค่อประพันธ์ขึ้นก็มีเรื่องราวของรองเท้าฟางอยู่ด้วย

แม้แต่รองเท้าแตะในยุคหลังก็ยังถอดแบบมาจากรองเท้าฟาง แต่สิ่งนี้กลับไม่มีในชิลลา