บทที่ 1241 เรื่องนี้ช่างเหนือความคาดหมายนัก

"แต่... แต่ทำไมพวกเขาไม่บอกตรงๆ เล่า" ภรรยาของพู่เอ้อร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม

"จะมีเหตุผลอะไรได้อีก ก็เพราะเราเป็นคนชิลลา ไม่ใช่คนต้าถัง และชิลลาก็เป็นประเทศราชของต้าถัง ต้าถังต้องรักษาหน้าชิลลาน่ะสิ! ขืนต้าถังแจกของให้เราตรงๆ ขุนนางชิลลาพวกนั้นจะยอมหรือ? พวกมันคงบังคับให้ต้าถังส่งของให้พวกมัน แล้วค่อยเอามาแจกพวกเราต่อน่ะสิ!"

"ขุนนางพวกนั้นไม่มีเสบียงหรือไง? เสบียงบรรเทาทุกข์ที่ราชินีส่งมาก่อนหน้านี้ถูกพวกมันโกงกินไปหมดแล้ว" พู่เอ้อร์กล่าวด้วยความแค้นเคือง

"ชู่ว เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?!" ภรรยาของพู่เอ้อร์ตกใจจนสะดุ้ง รีบกดเสียงต่ำห้ามปราม

"กลัวอะไร ข้าไม่เชื่อหรอกว่าคนที่พักอยู่ที่นี่ จะยังมีใครพูดแก้ต่างให้ขุนนางพวกนั้น" พู่เอ้อร์สูดหายใจลึก