บทที่ 127 จินเหลียน, ผิงเอ๋อร์, ชุนเหมย ออกมาเถอะ

       ภายในตำหนักเหลียงอี๋ ทั้งสามคนมีอารมณ์ที่แตกต่างกัน ฝางเสวียนหลิงและเว่ยเจิงถูกทำให้ตกใจ ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริง แต่เป็นการตกใจจริงๆ ดาบเล่มนี้โหดเหี้ยมเกินไป โหดเหี้ยมจนคนตั้งตัวไม่ทัน และยังแทงเข้าไปที่ใจกลางของตระกูลขุนนางเก่าแก่โดยตรง

        ได้แต่พูดว่า ตระกูลขุนนางเก่าแก่ตอนนี้ควรจะดีใจ รายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถังนี้ไม่ได้เผยแพร่ทั่วประเทศ หากนี่เป็นการเผยแพร่ทั่วประเทศ พวกเขาคงจะต้องตายในทันที!

        และที่ทำให้คนทั้งสองรู้สึกน่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ สู่หวางเตี้ยนเซี่ยทรงทำเรื่องนี้ต่อหน้าทุกคน แต่กลับไม่มีใครรู้ว่า สู่หวางเตี้ยนเซี่ยทรงทำได้อย่างไร นี่ไม่ใช่เล่ห์เหลี่ยม เรียกได้ว่าเป็นแผนการที่เปิดเผยอย่างโจ่งแจ้ง

        ก็วางไว้อย่างสง่างามที่นี่ ให้ท่านวิจัยให้ท่านดู แต่ท่านกลับยังคงมองไม่เข้าใจ และก็ป้องกันไม่ได้

        พวกเขาอ่านบทความของวันแรกจบแล้ว เห็นได้ชัดว่าก็คือบทความเหล่านี้ที่กำลังชี้นำชาวบ้าน ให้ชาวบ้านคิดเอง ให้พวกเขาเข้าใจว่า ข่าวลือของสู่หวางเหล่านั้นเป็นเรื่องโกหก จากนั้นบทความของวันที่สองก็เปลี่ยนไปแล้ว