บทที่ 126 เอาสกุลเจิ้งมาเชือดไก่ให้ลิงดูเสียก่อน

        เว่ยเจิงและฝางเสวียนหลิงต่างก็กำลังครุ่นคิด ในยุคก่อนราชวงศ์ฉินมีตัวอย่างอยู่ พระเจ้าซื่อจู่แห่งเฉียนฉิน ฝูเจียน ก็คือจักรพรรดิที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเฉียนฉิน ก่อนที่ฝูเจียนจะขึ้นครองราชย์เป็นอ๋อง มีตำแหน่งหนึ่งคือแม่ทัพหลงเซียง ฝูเจียนก่อรัฐประหาร ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแล้ว ตำแหน่งนี้ก็กลายเป็นข้อห้ามอย่างหนึ่ง ในราชสำนักเฉียนฉิน ก็ไม่มีใครได้รับการแต่งตั้งตำแหน่งนี้ ถึงแม้เดิมทีมันก็ไม่ใช่ตำแหน่งขุนนางที่ใหญ่โตอะไรนัก

        สุดท้ายฝูเจียนก็ได้แต่งตั้งเหยาฉางเป็นแม่ทัพหลงเซียง ตอนนั้นทุกคนต่างก็เข้าใจว่า นี่คือการให้ความสำคัญกับคนผู้นี้อย่างยิ่ง

        ฉินหวางก็เช่นกัน หลี่ซื่อหมินก็ก่อรัฐประหารขึ้นสู่ตำแหน่ง อย่างเช่นบรรดาศักดิ์อ๋องของพระองค์ รวมถึงตำแหน่งแม่ทัพเทียนเค่อนี้ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะแต่งตั้งอีก แม่ทัพเทียนเค่อก็เป็นเพราะคุณูปการทางการทหารของหลี่ซื่อหมินนั้นยิ่งใหญ่เกินไป แต่งตั้งจนไม่มีอะไรจะแต่งตั้งได้แล้ว หลี่เยวียนก็เลยสร้างตำแหน่งแม่ทัพเทียนเค่อขึ้นมาให้หลี่ซื่อหมินโดยตรง

        เพราะนี่คือโอรสของพระองค์ ย่อมไม่เป็นไร และแม่ทัพคนอื่นๆ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้ตำแหน่งนี้

        บรรดาศักดิ์อ๋องอย่างฉินหวางนี้ ทุกคนต่างก็ยอมรับโดยปริยายว่าจะไม่มีใครได้รับการแต่งตั้ง หลี่ซื่อหมินไม่ทรงแต่งตั้ง คนรุ่นหลังของหลี่ถังก็ย่อมจะไม่มีใครแต่งตั้งเช่นกัน