บทที่ 1284 อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เข้าเฝ้าองค์ชาย

สถานการณ์ในเขตฉางอันไม่อาจเป็นตัวแทนของพื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งต้าถังได้ทั้งหมด แต่สิ่งนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นเรื่องหนึ่ง นั่นคือภาพรวมของต้าถังกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ ต้องรู้ว่าเมื่อหลายปีก่อน ชาวบ้านแถบฉางอันเหล่านี้ส่วนใหญ่ยังกินไม่อิ่มท้องตลอดทั้งปีด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ชาวบ้านเหล่านี้ ในยามว่างยังสามารถฟังงิ้ว หรือฟังนักเล่านิทานเล่าเรื่องราวต่างๆ ได้

เมื่อเกี๊ยวร้อนๆ ของบ้านหลิวเหล่าซานถูกยกมาเสิร์ฟ หลี่เค่อก็ยิ้มและกล่าวกับทุกคนว่า "เห็นพวกท่านมีความเป็นอยู่ที่ดี ข้าก็วางใจ แต่ข้าขอย้ำคำเดิมว่า ที่เรามีชีวิตที่ดีในวันนี้ได้ ล้วนมาจากช่างฝีมือ นักวิชาการ และนักวิทยาศาสตร์นับไม่ถ้วนของต้าถังที่ทุ่มเทค้นคว้าวิจัย"

"เมื่อมีเทคโนโลยีที่ดีขึ้น เราจึงจะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น พวกท่านล้วนทำงานในโรงงาน ย่อมรู้ดีว่าโรงงานในตอนนี้ทันสมัยเพียงใด และเทคโนโลยีเหล่านี้จะก้าวหน้ายิ่งขึ้นในอนาคต ดังนั้นพี่น้องทุกคน ต้องส่งลูกหลานไปเรียนหนังสือนนะ ตอนนี้พวกท่านไม่ได้ขาดแคลนแรงงานแล้ว"

"การศึกษาคือหนทางสำคัญที่เราจะเปลี่ยนชีวิตตนเอง! ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น ต่อให้เรียนจบแล้วไม่ได้เป็นขุนนาง ไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ ขอแค่ไปทำงานในโรงงาน เงินเดือนของคนรู้หนังสือก็สูงกว่าคนไม่รู้หนังสือตั้งมากโข จริงไหม?"