บทที่ 1317 พวกเราจักสู้รบอย่างถวายหัว

"เป็นไปได้อย่างไรกัน?!" ขุนนางหลายคนหน้าซีดเผือดหลังจากได้รับฟัง อุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"รูโหว่บนกำแพงเมืองก็คาอยู่อย่างนั้น หากไม่เชื่อ ก็ออกไปดูได้" ซุนไต้ปิน กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ตอนนี้เมืองเหลียวตงของเรามีทหารชั้นยอดประจำการอยู่เพียงสองหมื่นนาย แม้จะได้เปรียบในแง่ชัยภูมิการตั้งรับ แต่อาวุธตีเมืองของต้าถังนั้นทรงอานุภาพเกินไป! หากไร้ซึ่งกองหนุน ข้าไม่กล้ารับประกันว่าจะยันไว้ได้นานแค่ไหน"

"รายงานสถานการณ์ของประตูเมืองด้านอื่นให้ทุกคนทราบที"

"เรียนท่านแม่ทัพ ประตูเมืองอีกสามด้านล้วนพบกองทหารม้าของต้าถัง จำนวนไม่มากนัก แต่ละประตูมีทหารม้าเฝ้าอยู่ประมาณสองพันนาย พวกเขาตรึงกำลังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เราจะลอบโจมตีก็ยาก แต่หากเรามีการเคลื่อนไหวใดๆ ก็ไม่อาจปิดบังพวกเขาได้เช่นกัน"

"ประเด็นสำคัญคือ ทหารม้าต้าถังได้ตัดขาดการติดต่อระหว่างเรากับเมืองใกล้เคียงอย่าง เมืองเสวียนถู เมืองก้ายโหมว และ เมืองไป๋เหยียน จนหมดสิ้น สถานการณ์ทางฝั่งนั้นเป็นอย่างไรเราไม่อาจทราบได้เลย" นายพลผู้ดูแลประตูเมืองด้านอื่นรีบรายงานสถานการณ์