บทที่ 1340 จิตใจช่างดำมืด

ฮูต๋าเอ๋อร์ไม่รู้จะพูดอะไรดี พวกเจ้าต้องกินข้าวให้อิ่มก่อนถึงจะมารบกันได้ใช่ไหม?

เพียงแต่พวกเขาไม่สามารถกินมื้อใหญ่ได้ แม้เสบียงของพวกเขาจะมีไม่น้อย แต่เมื่อถูกล้อมอยู่ที่นี่ อย่างไรก็ต้องประหยัดเสบียงไว้

ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงมองดูทหารต้าถังหุงหาอาหาร แต่แม้พวกเขาจะไม่ได้กินข้าว ทหารต้าถังที่กำลังทำอาหารก็ช่วยเตือนสติฮูต๋าเอ๋อร์ว่า เขาเองก็ต้องสั่งให้คนไปทำอาหารเช่นกัน โดยให้ตั้งหม้อหุงหาอาหารแห้งในเมือง

พวกเขาไม่สามารถทำอาหารมื้อใหญ่แบบสบายใจเฉิบเหมือนต้าถังได้ นั่นไม่ต่างอะไรกับการรอให้คนมาตี พวกเขาทำได้เพียงแบ่งคนส่วนน้อยไปทำเสบียงแห้ง ส่วนทหารส่วนใหญ่ก็ต้องกินเสบียงแห้งเพื่อป้องกันไม่ให้ต้าถังลอบโจมตี

เป็นเช่นนี้จนกระทั่งดวงตะวันลอยสูง ทหารต้าถังทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย รูปขบวนที่คุ้นตาจึงปรากฏขึ้นอีกครั้ง กองทัพต้าถังตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบและรุกคืบกดดันเข้ามาทางฝั่งเกาจวี้ลี่ (โกคูรยอ) อีกครั้ง