บทที่ 1342 ทุกประเทศล้วนมีวีรบุรุษ

แม้แต่ฮูต๋าเอ๋อร์ที่เพิ่งถอยกลับไปเมื่อครู่ยังรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ ฝ่ายตรงข้ามเคลื่อนพลเข้ามาหยุดที่ระยะห่างประมาณหนึ่งร้อยก้าว ซึ่งใกล้กว่าครั้งก่อนมาก

แต่ระยะนี้ก็ยังอยู่นอกระยะยิงของธนูฝ่ายเกาจวี้ลี่ จากนั้นทหารโล่แถวหน้าของต้าถังที่รุกคืบเข้ามาถึงระยะนี้ก็ย่อตัวลง โล่ถูกวางราบกับพื้นเผยให้เห็นหน้าไม้กลขนาดเล็กกว่าปกติแปดคันตั้งอยู่บนแท่นยึดด้านหลัง

เมื่อเห็นหน้าไม้กลเหล่านี้ ฮูต๋าเอ๋อร์รู้สึกขนลุกซู่ เพราะหน้าไม้กลสองคันในนั้นเริ่มขึ้นสายแล้ว แม้ระยะทางจะไกล แต่ฮูต๋าเอ๋อร์ยืนอยู่หน้าแนวรบ ทหารของเขาจึงรีบเข้ามาคุ้มกันเขาไว้ตามสัญชาตญาณ

แต่ฮูต๋าเอ๋อร์กลับรู้สึกว่า ศัตรูไม่ได้ตั้งใจจะสังหารเขา และไม่ได้ตั้งใจจะบุกโจมตีด้วย หากคิดจะโจมตีจริง คงไม่ใช้แค่จำนวนเท่านี้

"วูบ!"