บทที่ 1363 เสด็จพี่ พวกเรามาแล้ว

หลังจากจัดการเอกสารของวันนี้เสร็จสิ้น หลี่เค่อก็นั่งเหม่อลอยอยู่บนเก้าอี้ของตนอีกครั้ง

เหมือนอย่างที่เว่ยเจิงพูดไว้ไม่มีผิด ทั้งที่งานที่ทำก็ไม่ได้ต่างจากเมื่อก่อน แต่ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกทะแม่งๆ ไปหมด รู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวเอาเสียเลย

และพอยิ่งคิดว่าต้องเป็นแบบนี้ไปอีกอย่างน้อยสิบยี่สิบปี เขาก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดทรมานไปทั้งตัว

"ฝ่าบาท"

ขณะที่หลี่เค่อกำลังเหม่อลอย เสียงของสวีซงก็ดังขึ้น