บทที่ 1379 ใช้เงินซื้อราษฎร

เหล่าขุนนางต่างมองหน้ากัน จากนั้นผู้ตรวจการคนหนึ่งก็ก้าวออกมาทูลถาม "กราบทูลฝ่าบาท หากประเทศเหล่านี้ต่อต้านการกระทำของพวกเรา หรือทำการประท้วงจะทำอย่างไรพะยะค่ะ? หรือแม้กระทั่งหากพวกเขาแสดงท่าทีเป็นศัตรูกับเรา"

"ถ้าใครกล้าสอดมือเข้ามา ก็ตีกลับไปให้หนัก! ต้าถังในยามนี้ไม่เกรงกลัวความท้าทายใดๆ จริงสิ กองทัพของกระทรวงกลาโหมที่ประจำการในมณฑลเหลียวหนิงและมณฑลซินหลัว (ชิลลา) สามารถถอนกำลังทั้งหมดเพื่อมุ่งหน้าสู่แดนตะวันตก (ซีอวี้) ได้แล้ว" หลี่เค่อครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว

"อีกอย่าง พวกเจ้าต้องเปิดกว้างทางความคิดให้มากขึ้น ในสายตาของขุนนางชนชั้นสูงในประเทศเหล่านั้น ราษฎรระดับล่างที่อพยพหนีตายเหล่านี้ไม่ใช่คน พวกเขาไม่เก็บมาใส่ใจหรอก แน่นอนว่าหากราษฎรหนีไปมากเข้า ขุนนางเหล่านี้ไม่มีใครให้เก็บภาษี พวกเขาย่อมต้องมีความคิดบางอย่างแน่นอน"

"แต่เมื่อพวกเขามาหา ถึงตอนนั้นขุนนางและแม่ทัพที่รับผิดชอบชายแดนจะต้องเจรจากับพวกเขาอีกเรื่องหนึ่ง" หลี่เค่อกล่าวเสียงเรียบ

"การค้าทาส" หลี่เค่อไม่รอให้พวกเขาถาม ก็เอ่ยสี่คำนี้ออกมาจากปาก