บทที่ 1380 เล่นงานตระกูลหลี่แห่งหลงซีเป็นรายแรก

รอจนเหล่าขุนนางเบื้องล่างครุ่นคิดกันจนได้ที่ หลี่เค่อจึงตรัสต่อว่า "ความจริงแล้ว นี่เป็นเพียงความเป็นไปได้ที่ข้าเสนอขึ้นมาเท่านั้น ในกรณีที่ราชสำนักไม่ได้ขาดแคลนเงินทุนมหาศาลขนาดนั้น ก็ไม่มีความจำเป็นต้องมอบสัมปทานให้ตระกูลขุนนางหรือห้างร้านอื่นเข้ามาพัฒนาพื้นที่เหล่านี้"

"ลำพังราชสำนักดำเนินการเองก็มีกำไรมากพอแล้ว"

เว่ยเจิงรีบกราบทูลทันที "กราบทูลฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่านโยบายนี้ไม่ควรประกาศใช้พะยะค่ะ เพราะหากปล่อยให้ตระกูลใดตระกูลหนึ่งยึดกุมอำนาจในท้องถิ่น แม้จะบอกว่าราชกิจและการบริหารส่วนท้องถิ่นจะอยู่ในความดูแลของราชสำนัก และภาษีที่แบ่งให้ตระกูลเหล่านั้นก็ผ่านการจัดเก็บและจัดสรรโดยราชสำนักก็ตาม"

"แต่ก็ยังคงมีปัญหาตามมาอีกมากพะยะค่ะ อาทิเช่นเรื่องทรัพยากรแร่ธาตุในท้องถิ่น หากมีการค้นพบสายแร่ทองคำหรือแร่เงินจะทำอย่างไร?"

"ค่าใช้จ่ายช่วงแรกของพวกเขาย่อมอยู่ในเกณฑ์ที่สมเหตุสมผล แต่หากพบสายแร่ขนาดใหญ่ ตระกูลเหล่านี้ย่อมได้กำไรมหาศาล อีกทั้งพวกเขายังมีสิทธิ์ซื้อผลผลิตของราษฎรในพื้นที่ก่อนในราคาตลาด"