บทที่ 1398 ฝ่าบาทประทานความหวังและแสงสว่าง

เทศกาลตรุษจีนปีรัชศกต้าถังสากลปีที่ 27 ถูกกำหนดให้ครึกครื้นเป็นพิเศษ พลุไฟในเมืองฉางอันปีนี้สวยงามตระการตากว่าปีก่อนๆ พลุขนาดยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วนถูกจุดขึ้น สร้างความตื่นตาตื่นใจให้ราษฎรทั่วทั้งเมืองฉางอันได้เชยชม

หากเป็นตามธรรมเนียมดั้งเดิม ปีนี้ถือเป็นปีแรกหลังการครองราชย์ของฮ่องเต้องค์ใหม่ สมควรต้องมีการเปลี่ยนชื่อรัชศก ทว่าเรื่องนี้ถูกหลี่เค่อยกเลิกไปนานแล้ว มิหนำซ้ำพิธีครองราชย์ของเขาก็ไม่ได้จัดอย่างเอิกเกริกใหญ่โต

ความจริงแล้วเหล่าขุนนางอยากจัดพิธีให้ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ เพราะยิ่งงานใหญ่ ฝ่าบาทก็ยิ่งหาเรื่องโยนภาระทิ้งได้ยาก ต้องบอกว่าครึ่งปีที่ผ่านมา ขุนนางในราชสำนักต่างสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตแห่งความขุ่นเคืองจากฝ่าบาท

เห็นได้ชัดว่าเรื่องที่ฉินอ๋อง (หลี่เค่อ) ไม่สนใจบัลลังก์นั้นไม่ใช่เรื่องโกหก ครึ่งปีมานี้ฝ่าบาททำตัวเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ขี้เกียจจัดการเรื่องราวส่วนใหญ่ ใครกล้าหาเรื่องให้ฝ่าบาทในที่ประชุมขุนนาง

รับรองว่าฝ่าบาทจะโยนงานกองมหึมาใส่หน้าทันที ให้ทำงานล่วงเวลาติดต่อกันเป็นเดือนก็ยังไม่จบไม่สิ้น