บทที่ 149 เหตุใดจึงทำเช่นนี้?

       สำหรับเรื่องการแบ่งส่วนในปากของหลี่เค่อนั้นหลี่ซื่อหมินไม่ได้ทรงถามถึงเหตุผล แต่กลับขมวดพระขนงตรัสถามโดยตรง “เกี่ยวข้องอะไรกับหลี่ซื่อจี้?”

        “ไม่มีอะไร เขาคือสมาชิกทองคำของห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียนของลูก ลูกบอกแล้วว่าจะพาเขาทำธุรกิจ” หลี่เค่อยักไหล่

        “ห้าแสนก้วนเจ้าก็ให้ส่วนแบ่งสองส่วนของธุรกิจที่กำไรปีละสองล้านก้วนแก่เขารึ?!” หลี่ซื่อหมินเบิกพระเนตรกว้าง พระองค์อยากจะตรัสว่าสมองเจ้ามีปัญหารึเปล่า

        “การซื้อกระดูกม้าพันลี้ ย่อมต้องสร้างแบบอย่างที่ดีอยู่แล้ว” หลี่เค่อกล่าวอย่างถูกต้องชอบธรรม

      “ก็ได้ เทคโนโลยีเป็นของเจ้า เจ้าจัดการเองก็พอแล้ว แต่ว่าการเหลือไว้ให้กองทหารประจำการในท้องถิ่นสามส่วนนี่จะมากเกินไปหรือไม่? และ สามส่วนของเจิ้นนั้นไม่ต้องก็ได้” หลี่ซื่อหมินทรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตรัส