บทที่ 156 ขายหมดเกลี้ยงอีกครั้ง สู่หวางเตี้ยนเซี่ยทรงมีคุณธรรมสูงส่ง

        คำพูดของจ่างซุนอู๋จี้ หากหลี่เค่อรู้เข้า เขาเกรงว่าจะหัวเราะไม่หยุด ตามทฤษฎีแล้ว คำพูดของจ่างซุนอู๋จี้ไม่มีปัญหา มีเหตุผลอยู่บ้างเล็กน้อย แต่เขากลับเข้าใจแก่นแท้ของเรื่องราวผิดไป

        พวกเขาคิดอยู่เสมอว่าเป็นเพราะพวกเขาเผยแพร่บทความที่เกี่ยวข้องกับนโยบายของราชสำนักอยู่เสมอ ทำให้ทุกคนรู้สึกว่า รายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถัง ไม่มีอะไรน่าสนใจ ไม่เกี่ยวกับชาวบ้าน ดูเหมือนว่าการถกเถียงกันระหว่างชาวบ้านก็เป็นเช่นนี้ แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้น

        ลูกเขยในยุคหลังคนไหนไปเยี่ยมบ้านแล้วไม่เคยมีประสบการณ์ดื่มกับพ่อตาสองจอกแล้วพูดคุยเรื่องบ้านเมืองบ้าง? มีมากเกินไป

        สมัยโบราณก็เป็นหลักการเดียวกัน พูดให้ถูกก็คือชาวฮั่นตั้งแต่โบราณกาลมาก็มีประเพณีนี้อยู่แล้ว นี่คือสิ่งที่สลักลึกอยู่ในกระดูก

        อันที่จริงสิ่งที่ชาวบ้านใส่ใจจริงๆ ก็คือ เรื่องที่ตระกูลขุนนางเก่าแก่ควบคุม รายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถัง นั่นเอง พอพวกเขารู้สึกว่า รายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถัง ถูกควบคุมแล้ว บทความที่เผยแพร่ข้างบน ต่อให้จะเป็นนโยบายของชาติ แต่พวกเขาก็รู้สึกว่านี่คือนโยบายของชาติที่ถูกกำหนดขึ้นภายใต้การควบคุมของตระกูลขุนนางเก่าแก่