บทที่ 159 เสน่ห์แห่งความต้องการขั้นสูงสุด

        ทุกคนต่างก็มีความต้องการของตนเอง ความต้องการเหล่านี้ในเวลาที่แตกต่างกัน สถานที่ที่แตกต่างกัน สถานการณ์การหลั่งฮอร์โมนที่แตกต่างกันก็ไม่เหมือนกัน การที่จะสามารถจับความต้องการของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ การบรรลุเป้าหมายของตนเองก็ไม่ยาก

        ต้าถังหรือจะพูดว่าทั้งสมัยโบราณมีความต้องการของคนกลุ่มหนึ่งอันที่จริงเรียบง่ายมาก แสวงหาสถานะที่สูงขึ้นและชื่อเสียง! หรือจะพูดว่า จารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์! คนเรามีชีวิตอยู่ชั่วชีวิตก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าชื่อเสียงและลาภยศสองคำ สาวงามพูดอย่างเคร่งครัดหากไม่นับรวมเข้าไปด้วย เพราะพอมีสองอย่างนี้แล้ว สาวงามก็ไม่ยาก

        และความต้องการเช่นนี้มักจะเต็มเปี่ยมอยู่ในสมองของคนกลุ่มนี้ชั่วชีวิต ถึงกับหยั่งรากลึกอยู่ในความคิดของลูกหลานของพวกเขา นี่คือผลลัพธ์ที่เกิดจากการซึมซับอย่างค่อยเป็นค่อยไปเป็นเวลาหลายปี เพราะในสังคมศักดินานี้ นอกจากจะพบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้ว มิเช่นนั้นแล้วการยึดติดของชนชั้นนั้นถาวร! คนหลายรุ่นก็ไร้ความสามารถ!

        ความต้องการที่ใหญ่ที่สุดของชาวบ้านธรรมดามักจะเป็นผลประโยชน์ เพราะความต้องการพื้นฐานที่ซ่อนอยู่ในธรรมชาติของมนุษย์คือการอยู่รอด และไม่ว่าจะอยู่ในยุคสมัยใด การอยู่รอดกับผลประโยชน์ล้วนแต่เกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด

        เมื่อแก้ไขผลประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดได้แล้ว การอยู่รอดก็ไร้กังวล ก็จะมีความต้องการทางจิตใจ และความต้องการทางจิตใจที่พื้นฐานที่สุดก็คืออาหารเลิศรส สาวงาม ความเพลิดเพลินทางร่างกาย อันที่จริงสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่นับเป็นความต้องการทางจิตใจได้ เพราะหลังจากที่ตอบสนองความต้องการพื้นฐานในการอยู่รอดได้แล้ว ความเพลิดเพลินเหล่านี้ก็เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้จิตใจเบิกบาน