บทที่ 163 ใช้เงินทุบหลี่เค่อให้ตาย (ตอนต้น)

       พ่อค้าตั้งแต่โบราณกาลมาล้วนแต่ไล่ตามผลประโยชน์ และเนื้อหาที่รวมอยู่ในคำว่าผลประโยชน์นั้นมีมากเกินไปแล้ว แต่ในต้าถัง ไม่มีผลประโยชน์ใดที่สำคัญไปกว่าผลประโยชน์ของตระกูล สำคัญไปกว่าอนาคตของลูกหลาน ความคิดเช่นนี้ตั้งแต่โบราณกาลมาจนถึงปัจจุบันแทรกซึมอยู่ในความคิดของชาวจีน การแข่งขันกันภายในของผู้ปกครองในยุคหลังจะเห็นได้ชัด

        ในยุคนี้มีแต่จะยิ่งกว่านั้น ท้ายที่สุดแล้วในยุคนี้การที่สามารถอ่านหนังสือได้นั้นนับว่าเป็นคนเหนือคนอย่างแท้จริง

        คำพูดของอาสื่อลวี่ทำให้ทุกคนครุ่นคิดขึ้นมา “ข้าเห็นด้วย” คนคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาทันที “อันที่จริงการจัดตั้งสมาคมการค้าก็ดีอยู่เหมือนกัน ทุกท่านก่อนหน้านี้ถึงแม้จะไม่รู้จักกัน แต่ก็พอจะได้ยินชื่อเสียงกันมาบ้าง ครั้งนี้ในเมื่อเป็นโอกาส จัดตั้งสมาคมการค้าขึ้นมา ว่างๆ ก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ธุรกิจของพวกเราย่อมจะยิ่งทำยิ่งใหญ่ขึ้น ท้ายที่สุดแล้วคนไม่น้อยในหมู่พวกเราย่อมต้องมีการส่งเสริมซึ่งกันและกันอย่างแน่นอน”

        “ใช่แล้ว ความคิดนี้ไม่เลว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องของสู่หวางเตี้ยนเซี่ย แค่พวกเราเองก็จัดตั้งสมาคมการค้าขึ้นมาก็ดีอยู่แล้ว”

        “ข้าคิดว่าหลังจากสมาชิกรุ่นแรกของพวกเราแล้ว สมาชิกคนอื่นๆ หากต้องการจะเข้าร่วมจะต้องได้รับการเชิญจากหนึ่งในพวกเรา และยังต้องได้รับการอนุมัติจากสมาชิกส่วนหนึ่งถึงจะได้”