บทที่ 176 เชือดไก่ให้ลิงดู

        หลี่เค่อกลอกตา เขาดูออกแล้วว่า นอกจากคนโง่อย่างจางเลี่ยงแล้ว คนเหล่านี้ล้วนแต่เป็นสุนัขจิ้งจอกพันปี

        “ข้าวที่ท่านจะเลี้ยงข้าก็เก็บไว้ก่อนเถอะ พูดกันไว้ก่อนนะ อาหารที่อื่นข้าไม่กินนะ ก็แค่ที่ห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียน” หลี่เค่อโบกมือ

        “เตี้ยนเซี่ย การกินข้าวในห้างของพระองค์นั้นแพงเกินไป” เฉิงเหย่าจินทำหน้าเศร้า

        แพงกับผีสิ กำไรจากการกินข้าวในห้างของข้านั้นเริ่มต้นที่ห้าร้อยเปอร์เซ็นต์ จะไปแพงได้อย่างไร? อาหารที่นั่นล้วนแต่เป็นข้าหลี่เค่อที่ “วิจัย” ออกมาอย่างประณีต ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นค่าวิจัยและพัฒนา

        “ท่านอย่ามาร้องทุกข์เรื่องความจนเลย โรงตีเหล็กเหล่านั้นปิดไปก็ไม่ส่งผลกระทบต่อท่าน ไม่พูดแล้ว วันนี้ข้ายังมีธุระ ไปก่อนแล้ว ส่วนคำเตือนเมื่อครู่ของท่าน ขอบคุณมาก นี่ไม่ใช่ว่าแม่ทัพซูอยู่ที่นี่หรอกรึ? แม่ทัพซู โยกย้ายกำลังพลหนึ่งพันนาย ตามข้าไปสักรอบ มีสำนักนายหน้าแห่งหนึ่งบังคับคนดีเป็นโสเภณี ต้องบุกยึด” หลี่เค่อยิ้ม