บทที่ 175 ล้วนแต่เป็นผู้มีความสามารถทั้งนั้น

        หลังจากเลิกประชุมราชสำนัก หลังจากที่หลี่เค่อออกจากวังหลวงแล้ว ก็เตรียมจะเรียกเถียนเหมิงให้ไปที่สำนักนายหน้าทั้งหมดทันที เพื่อซื้อผู้ไม่มีทะเบียนบ้านทั้งหมดในเมืองฉางอันกลับมา แต่ทางด้านนี้เขาเพิ่งจะออกจากประตูหานกวง ขุนนางฝ่ายบู๊นายหนึ่งที่สวมเกราะก็เดินเข้ามา โค้งตัวลงโดยตรง “ข้าน้อยจงหลางเจี้ยงกององครักษ์ซ้าย ซูเลี่ย ซูติ้งฟาง คารวะสู่หวางเตี้ยนเซี่ย”

        “แม่ทัพซูมา?” หลี่เค่อรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง พินิจพิจารณาซูติ้งฟางขึ้นๆ ลงๆ นี่ก็เป็นแม่ทัพผู้โด่งดังในประวัติศาสตร์เช่นกัน แต่หลังจากที่หลี่เค่อทะลุมิติมา เขาก็ไม่เคยได้พบซูติ้งฟางเลยจริงๆ

        จงหลางเจี้ยงกององครักษ์ซ้ายในฐานะขุนนางฝ่ายบู๊ เป็นเพียงขุนนางขั้นสี่ชั้นล่าง ไม่ต้องเข้าประชุมราชสำนัก จะว่าไปแล้วก็ไม่ใช่ว่าขุนนางขั้นสี่ไม่ต้องเข้าประชุมราชสำนัก ขุนนางฝ่ายบุ๋นขั้นสี่ในราชสำนักมีไม่น้อย แต่เป็นเพราะจงหลางเจี้ยงกององครักษ์ซ้ายมีตำแหน่งสำคัญในการคุ้มกันเมืองหลวง หากไม่จำเป็นก็ไม่ต้องเข้าประชุมราชสำนัก

        “รับพระราชโองการของฝ่าบาท ในระหว่างที่สู่หวางเตี้ยนเซี่ยทรงปรับปรุงเมืองฉางอัน ให้รับฟังการบัญชาการของสู่หวางเตี้ยนเซี่ย รวมถึงการปฏิบัติการที่สู่หวางเตี้ยนเซี่ยตรัสในวันนี้ ข้าน้อยล้วนแต่จะให้ความร่วมมือกับสู่หวางเตี้ยนเซี่ย สามารถโยกย้ายกำลังพลกององครักษ์ซ้าย 2000 นายเพื่อช่วยเตี้ยนเซี่ยปฏิบัติภารกิจได้ตามอำเภอใจ” ซูติ้งฟางกล่าว “นี่คือลายพระหัตถ์ของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”

        ซูติ้งฟางยื่นลายพระหัตถ์ที่ยังไม่ได้เปิดผนึกฉบับหนึ่งให้แก่หลี่เค่อ