บทที่ 208: ข้า หลี่เค่อ ฉินหวางเตี้ยนเซี่ยแห่งต้าถัง ให้เงิน

หลี่จิ้งลังเลอยู่บ้าง ในมือของเขายังมีคนผู้หนึ่งอยู่ มู่หรงซุ่นบุตรชายคนโตของมู่หรงฝูหยุน คนผู้นี้อาศัยอยู่ในดินแดนจงหยวนของชาวฮั่นมาเป็นเวลานาน มีความรู้สึกที่ดีต่อจงหยวน ดังนั้นหลังจากที่ต้าถังกับถู่กู่ฮุนเกิดความขัดแย้งขึ้น มู่หรงซุ่นไม่เพียงแต่จะไม่หนี แต่กลับยอมจำนนต่อหลี่จิ้งในทันที

ตามแผนการออกศึกเดิมในปีเจินกวนที่แปด หากตีถู่กู่ฮุนได้แล้ว วิธีที่ดีที่สุดย่อมต้องเหมือนกับทูเจวี๋ยตะวันออกในปัจจุบัน เลือกคนที่ Lเป็นมิตรต่อต้าถัง สนับสนุนขุนนางเดิมของถู่กู่ฮุนผู้หนึ่ง ให้หลี่ซื่อหมินทรงแต่งตั้งเป็นข่านองค์ใหม่ของถู่กู่ฮุน จากนั้นต้าถังก็ส่งทหารไปประจำการ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการควบคุมถู่กู่ฮุนของต้าถัง

แต่ต่อมาสู่หวาง... อ้อ ไม่ใช่ ฉินหวางเตี้ยนเซี่ยได้เสนอนโยบายต่างๆ ขึ้นมาเป็นชุด ซึ่งสามารถทำให้ต้าถังส่งทหารไปประจำการและควบคุมถู่กู่ฮุนทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ เช่นนั้นในตอนนี้ย่อมต้องขยายดินแดนของต้าถังโดยตรงแล้ว หลี่จิ้งย่อมไม่มีข้อขัดข้อง ในฐานะแม่ทัพ การขยายดินแดนคือหน้าที่

และทูตก่อนหน้าของหลี่เค่อก็ได้นำพระราชโองการฉบับใหม่มาให้หลี่จิ้งด้วย ขอเพียงแค่หลี่เค่อไม่ได้ทำอะไรที่นอกลู่นอกทางจนเกินไป หลี่จิ้งก็ให้เชื่อฟังคำสั่งของหลี่เค่อทั้งหมด หลี่เค่อมีอำนาจในการสั่งการทหาร

ส่วนอะไรที่เรียกว่านอกลู่นอกทางจนเกินไปนั้น เรื่องนี้ต้องให้หลี่จิ้งตัดสินใจด้วยตนเอง