บทที่ 213: ข้าฆ่าพ่อเจ้าไปก็นับว่าสมเหตุสมผลแล้วใช่หรือไม่

คณะทูตของหวังเจิ้งและหยางเฉิงได้ออกเดินทางไปโดยตรงแล้ว ส่วนทางด้านหลี่จิ้งก็ได้พบกับเรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งกว่า เมื่อถึงวันที่สองที่กองคาราวานมาถึง หลี่จิ้งจึงได้พบว่าโคลนสีเทาเหล่านั้นเมื่อวานนี้ถึงกับกลายเป็นพื้นดินที่แข็งแกร่ง! พื้นดินที่แข็งแกร่งทัดเทียมกับศิลา! จากนั้นคนของห้างสรรพสินค้าเหล่านี้ก็ได้ใช้ผ้าสักหลาดพิเศษและผ้าลินินเนื้อดีเริ่มจัดเต็นท์บัญชาการให้แก่หลี่เค่อ

และผ้าลินินเนื้อดีผืนนี้... ถึงกับถูกย้อมสีและพิมพ์ลวดลายด้วย และสิ่งที่แตกต่างจากผ้าสักหลาดส่วนใหญ่ที่ใช้กันทางฝั่งทูเจวี๋ยก็คือ บนผ้าสักหลาดเหล่านี้ถึงกับไม่มีกลิ่นอะไรเลย ด้านในเป็นผ้าลินินเนื้อดีชั้นหนึ่ง ตรงกลางเป็นผ้าสักหลาดชั้นหนึ่ง ด้านนอกสุดเป็นผ้าลินินเนื้อดีที่ทาด้วยน้ำมันถงและน้ำมันพิเศษอื่นๆ เพื่อป้องกันฝนอีกชั้นหนึ่ง

และจุดเชื่อมต่อต่างๆ ของเต็นท์ทั้งหลังล้วนทำขึ้นจากท่อเชื่อมต่อสามเหลี่ยมที่ตีขึ้นจากเหล็กกล้า พูดตามตรง หลี่เค่อเองก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก เขาเพิ่งจะรู้ว่าที่แท้แล้วชิ้นส่วนเชื่อมต่อที่ใช้ในเต็นท์โบราณนั้นไม่แตกต่างอะไรกับชิ้นส่วนเชื่อมต่อเต็นท์ขนาดใหญ่ในยุคสมัยใหม่เลย

เมื่อเห็นผ้าลินินเนื้อดีชั้นนอกสุดที่ทาด้วยน้ำมันและกันฝน หลี่เค่อก็พลันเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าเหตุใดค่ายพักในสมัยโบราณจึงถูกโจมตีด้วยไฟได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น ดูท่าแล้วละครโทรทัศน์ในยุคหลังจำนวนไม่น้อยก็ยังมีเหตุผลอยู่

เพราะอากาศในชิงไห่ตอนนี้ได้เริ่มร้อนขึ้นแล้ว ดังนั้นสี่ด้านของเต็นท์จึงได้เตรียมหน้าต่างระบายอากาศขนาดใหญ่ไว้ และบริเวณหน้าต่างระบายอากาศเหล่านี้ ก็คือมุ้งที่หลี่เค่อนำออกมามอบให้พวกเขา เพื่อป้องกันยุงและแมลง