บทที่ 237: ต้าถัง: ให้เจ้าบริหารซีอวี้ แต่เจ้ากลับรวบรวมเป็นหนึ่งเดียว

“ขอบพระทัยเตี้ยนเซี่ยที่ทรงประทานโอกาสนี้ให้แก่ข้าน้อย ข้าน้อยยินดีจะปฏิบัติตามคำสั่งของเตี้ยนเซี่ย” เจียงชวี่หูครุ่นคิดเพียงเล็กน้อย ก็ตอบตกลงโดยตรง

เพราะดูเหมือนว่าหลี่เค่อจะให้ทางเลือกแก่เขา อันที่จริงแล้ว เขาไม่มีทางเลือกเลยแม้แต่น้อย

คำพูดของหลี่เค่อได้พูดอย่างชัดเจนมากแล้ว หากต้าถังตีรั่วเชียงได้แล้ว เช่นนั้นไม่ต้องคิดเลย ข่านและขุนนางเหล่านั้นคือกลุ่มแรกที่จะถูกกวาดล้าง และการที่ต้าถังจะตีรั่วเชียงนั้นง่ายดายรึ? อาจกล่าวได้ว่า... กองทัพใหญ่เดินทางผ่านก็ถือมือกวาดล้างไปได้เลย ไม่ต้องใช้กำลังพิเศษอะไรเลย

และในตอนนี้หลังจากที่เขาได้เลือกเช่นนี้แล้วก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว รั่วเชียงของเขา ต่อไปในการพูดคุยระหว่างแคว้นอย่างเชี่ยโม่ เยียนฉี ก็จะมีความมั่นใจขึ้นมาแล้ว เบื้องหลังข้ามีคน

ที่สำคัญคือ เรื่องราวเหล่านั้นที่หลี่เค่อได้บรรยายให้เขาฟัง เจียงชวี่หูปรารถนาอย่างยิ่ง! เพราะสิ่งเหล่านี้เขาไม่เคยเล่นมาก่อนเลย!