บทที่ 251: แผนพัฒนาห้าปีฉบับแรก

“แน่นอนว่า โดยทั่วไปแล้วข้าจะไม่ทำเช่นนี้ เพราะของสิ่งนี้ที่เล่นกันก็คือความน่าเชื่อถือ มันอาศัยความน่าเชื่อถือของเปิ่นเตี้ยนเซี่ยในการค้ำจุน แต่ว่า แม้ว่าจะไม่สามารถยกเลิกมันโดยตรงได้ แต่ก็มีวิธีการอื่น ยกตัวอย่างเช่นผ่านช่องทางบางอย่าง ขนส่งบัตรปันส่วนอาหารจำนวนมากเข้าไปในดินแดนของถู่ฟาน”

“และบัตรปันส่วนอาหารเหล่านี้หลังจากที่สามารถซื้อยุทธปัจจัยพื้นฐานบางอย่างได้แล้วก็จะไหลเข้าสู่มือของคนธรรมดาอย่างรวดเร็ว แต่ว่า รอให้พวกเขาอยากจะซื้อของแล้ว กลับพบว่าจำนวนของบัตรปันส่วนอาหารเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และยุทธปัจจัยพื้นฐานบางอย่างที่บัตรปันส่วนอาหารสามารถซื้อได้กลับเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว และยุทธปัจจัยสำคัญอื่นๆ ยิ่งลดลงจนถึงระดับที่น้อยมาก”

“ระบบสังคมของพวกเขาก็จะถูกทำลายอย่างรุนแรง” หลี่เค่อยิ้มพลางเอ่ยปาก

อันที่จริงแล้ว เงินตราของต้าถังในแคว้นเล็กๆ โดยรอบก็มีการใช้งานมาโดยตลอด แต่เหรียญทองแดงในสมัยโบราณไม่สามารถดำเนินกลยุทธ์นี้ได้ก็เพราะว่าเหรียญทองแดงเองก็มีค่า และสิ่งทดแทนมูลค่าเช่นนี้ในหมู่ชาวบ้านของแต่ละแคว้นก็ยอมรับมาโดยตลอด ดังนั้นวิธีการทางการเงินบางอย่างของมันจึงไม่มีทางเล่นได้

นอกเหนือจากนั้น เช่นเดียวกับกลยุทธ์การชิงคนที่หลี่เค่อได้ประกาศไปก่อนหน้านี้ เช่นต้าถังก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทางที่จะดำเนินการได้ หรือจะพูดว่าผลลัพธ์ของการดำเนินการนั้นแย่มาก ทำไมน่ะรึ?