บทที่ 256: การประชุมระบายทุกข์ (ตอนต้น)

หลูไห่ได้จดบันทึกความคิดของตนเองลงอย่างรวดเร็ว แล้วจึงเรียกคนมาอีกครั้ง เริ่มเผยแพร่ไปยังกองคาราวานทั่วทั้งซีอวี้ก่อน

ทางฝั่งเถี่ยฉุยได้แบกเสบียงอาหารพร้อมกับลูกชายคนโตของตนกำลังควบม้ากลับบ้านด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นแล้ว บัตรปันส่วนอาหารของลูกชายคนโตของเขาได้แลกเกลือมาครึ่งชั่ง เพราะอย่างไรเสียวันนี้กลับไปก็ต้องทำอาหารกินเองแล้ว! เถี่ยฉุยตัดสินใจแล้วว่า บัตรปันส่วนอาหารของลูกชายคนโตจะเริ่มเก็บไว้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ก่อนอื่นต้องซื้อดาบเล่มหนึ่ง! มีดทำครัวเล่มนั้นเถี่ยฉุยได้ดูแล้ว ซื้อกลับมาแล้วหากตีใหม่ ก็สามารถตีเป็นกริชเล่มหนึ่งได้เลย

หรือจะแลกเป็นกริชโดยตรงเลย กริชจะเหมาะสมกว่าอยู่บ้าง เพียงแต่กริชของเตี้ยนเซี่ยจะยาวกว่าเล็กน้อย น่าจะต้องใช้บัตรปันส่วนอาหาร 100 ชั่งในการแลก ถึงตอนนั้นล่าสัตว์ ถลกหนัง และอื่นๆ ก็จะใช้งานได้ดีมาก

ส่วนไอ้พวกโง่คนอื่นๆ ที่อดใจรอไม่ไหวแลกบัตรปันส่วนอาหารกลับไปนั้น เถี่ยฉุยเบ้ปากอย่างดูแคลน พวกเขาเพียงแค่กลัวว่าราคาตอนหลังจะไม่ถูกขนาดนี้แล้ว ไม่มีวิสัยทัศน์เลยแม้แต่น้อย! เตี้ยนเซี่ยจะขึ้นราคาได้อย่างไร?! เสบียงอาหารเหล่านั้นแลกกลับไปมากมายขนาดนั้นทำไม? เก็บไว้เลี้ยงหนูรึ?!

ที่บ้านเตรียมเสบียงอาหารไว้สักสิบกว่าวันก็พอแล้ว ที่เหลือก็แลกเป็นเครื่องเหล็ก ต่อไปล่าสัตว์อะไรก็จะไม่ยั่งยืนกว่ารึ?!