บทที่ 266: พี่สามท่านช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน

ทุกคนต่างก็แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ส่วนหลี่เค่อนั้น เขาไม่สนใจเรื่องนี้เลย เรื่องเล็กน้อยแค่นี้มีอะไรน่าอาย?

“ที่หลี่ซินพูดก็ไม่ผิด เงินส่วนที่ใหญ่ที่สุดอันที่จริงแล้วก็ไหลเข้าสู่มือของข้า แต่เงินเหล่านี้ข้านำมาทำอะไร? หนึ่งก็คือเพื่อจัดหาเงินเดือนทหารให้แก่ทหารฝีมือดีห้าหมื่นนายของต้าถังที่ประจำการอยู่ที่ซีโจว! เงินเดือนทหารของพวกเขาก็มาจากที่นี่! สอง แผนห้าปีแรกของทั้งซีโจวในการสร้างเมืองและอื่นๆ เงินทุนทั้งหมดก็ต้องให้ข้ามาเป็นผู้ออก”

“สุดท้าย พวกเราสร้างพื้นที่บริการบนถนนหลวง ไปว่าจ้างทหารฝู่ปิงที่ปลดประจำการเหล่านั้น ในช่วงแรกก็ต้องใช้จ่ายเงินจำนวนมากเช่นกัน”

“พอถึงช่วงหลัง เรื่องที่ข้าบูรณะถนนเมืองฉางอันพวกท่านควรจะรู้ดี เช่นเดียวกับถนนสายหลักบางสายของซีโจวเรา ข้าถึงกับอาจจะใช้ปูนซีเมนต์บูรณะขึ้นมาเช่นกัน เหล่านี้ล้วนต้องใช้เงิน!” หลี่เค่อกล่าวด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

ทุกคนพอได้ฟัง สีหน้าที่แปลกประหลาดเมื่อครู่นี้ก็หายไปจนหมดสิ้น เมื่อลองคิดดูอย่างละเอียดแล้วก็เป็นเหตุผลเช่นนี้จริงๆ ของเหล่านี้ล้วนต้องให้เตี้ยนเซี่ยทรงใช้เงิน! เมื่อลองคิดดูอย่างละเอียดถึงเงินทุนที่ต้องใช้ในการสร้างเมือง! ทุกคนก็รู้สึกขนหัวลุกอยู่บ้าง! เงินทุนที่ต้องใช้นั้นไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลยนะ และตอนนี้ล้วนเป็นเตี้ยนเซี่ยที่ทรงรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว!