บทที่ 265: ข้ากำลังจัดหาโอกาสในการทำงานให้ต่างหาก

หลังจากที่ออกจากวังของหยางเฟยแล้ว หลี่เฉิงเฉียนก็เดินออกไปนอกวังอย่างเงียบๆ เขาดูเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ในกระบวนการนี้เขากลับพบว่า หลี่เค่อกับพระมารดาของเขา หรือแม้กระทั่งกับพระมารดาของตนเองความสัมพันธ์ก็ดีมาก

หลี่เฉิงเฉียนอดไม่ได้ที่จะคิด ในฐานะรัชทายาทบางทีอาจจะควรจะพิจารณาเพื่อประเทศชาติ แต่ในกระบวนการนี้ ตนเองใช่ว่าจะละเลยอะไรไปมากเกินไป? ยกตัวอย่างเช่นความกตัญญูรึ? ไม่ใช่ว่าหลี่เฉิงเฉียนไม่กตัญญู แต่เขาพลันรู้สึกว่าตนเองทำได้ไม่ดีพอ

หลี่เค่อบางทีปกติเรื่องที่คิดอาจจะไม่มีเขามากขนาดนั้น เรื่องที่ต้องทำก็ไม่มีเขามากขนาดนั้น แต่ในนี้หรือว่าไม่มีปัญหาของตนเองเลยรึ?

อันที่จริงแล้วเมื่อลองคิดดูอย่างละเอียด หลี่เฉิงเฉียนรู้ดีว่า เขายังคงมีเวลามากมายที่จะสามารถมาในวังได้

เขาไม่เพียงแต่จะละเลยความกตัญญู หรือแม้กระทั่งคนที่อยู่ข้างกายเขาก็ละเลยไปมากมาย