บทที่ 269: ต้าถังจะไม่ลืมเลือน

จาตัวก่อนอื่นก็ได้วางข้าวครึ่งชามในอกเสื้อไว้หน้าสุสาน แล้วจึงนำขากระต่ายครึ่งข้างวางเข้าไปด้วย มองดูสุสานอย่างเงียบๆ เป็นเวลานาน แล้วจึงเอ่ยปากว่า “จามู่ พี่ใหญ่จะผิดสัญญาแล้ว ไม่สามารถช่วยเจ้าล้างแค้นได้แล้ว”

“บางทีเจ้าอาจจะไม่เข้าใจข้า เจ้าก็อย่าโทษข้าเลย เพราะตอนนี้ข้าถึงได้รู้ว่า เจ้าผิดไปแล้ว”

“เจ้าไม่รู้ว่าหลังจากที่เตี้ยนเซี่ยเสด็จมาแล้วเกิดอะไรขึ้นมาโดยตลอด เจ้าคิดว่าแม่ทัพของข่านเก่งกาจมาก ก็เหมือนกับอินทรีบนทุ่งหญ้า เจ้าอยากจะเป็นเหมือนเขา ดังนั้นเจ้าจึงไปเป็นทหารให้แก่แม่ทัพของข่าน”

“แต่ว่าตอนหลังข้าถึงได้รู้ว่า อินทรีที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้าอย่างแท้จริงนั้น สายตาจะมองไปยังที่ไกลเสมอ อกของเขากว้างขวางราวกับปีกที่กางออก สามารถรองรับได้ทั้งท้องฟ้า”

“แม่ทัพของเจ้าเพื่อที่จะมีชีวิตรอดได้ทิ้งพวกเจ้าแล้วหนีไปเอง และเจ้าก็เหมือนกับคนโง่ที่สู้ตายเพื่อเขา ตอนที่พบศพของเจ้า ตอนที่เผาศพเจ้า ข้าเคยสาบานว่าจะล้างแค้นให้เจ้า”