บทที่ 272: เตี้ยนเซี่ยทรงเป็นแบบอย่างแห่งต้าถังโดยแท้

ฉางหลินพลางพูด พลางยังให้ขันทีน้อยข้างๆ นำตัวอย่างที่เขาซื้อกลับมาทั้งหมดให้หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตรโดยตรง

หลังจากที่เปิดเกลือที่มีลักษณะแตกต่างกันเหล่านี้วางลงบนโต๊ะแล้ว หลี่ซื่อหมินเมื่อได้ทอดพระเนตรอย่างละเอียดก็ได้ทรงพบจุดที่แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่นเกลือที่ถูกที่สุด 1.5 เหวินต่อชั่ง โดยรวมแล้วแม้จะขาวมาก ก็คล้ายกับเกลือบริสุทธิ์เหล่านั้นที่พระองค์เคยทอดพระเนตรมาก่อนแล้ว ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือเม็ดค่อนข้างจะหยาบ และยังมีเกลือจำนวนไม่น้อยที่จับตัวกันเป็นก้อนหยาบขนาดเท่าหัวแม่มือ

หลี่ซื่อหมินทรงหยิบขึ้นมาก็คิดจะลองชิม ฉางหลินรีบขวางไว้กล่าวว่า “ฝ่าบาท เตี้ยนเซี่ยตรัสว่าข้างในนี้มีสิ่งเจือปนที่เป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์พ่ะย่ะค่ะ”

“เอาล่ะน่า เขายังบอกอีกว่าที่พวกเรากินกันก่อนหน้านี้ยังไม่เท่ากับของที่ถูกที่สุดของเขานี่เลย นั่นก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เรื่องของปรอทนั่นเขาไม่ได้พูดแล้วรึ? การพูดถึงพิษโดยไม่คำนึงถึงปริมาณล้วนไม่ถูกต้อง แค่นี้ไม่เป็นไรหรอก” หลี่ซื่อหมินทรงโบกพระหัตถ์

หลังจากที่ใส่เข้าพระโอษฐ์แล้ว หลี่ซื่อหมินก็ทรงรับรู้ถึงความแตกต่างได้ทันที เกลือหยาบนี้ก็ไม่มีรสขมจริงๆ แต่รสชาติกลับไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ แต่กลับดีกว่าเกลือบริสุทธิ์เหล่านั้นในตลาดก่อนหน้านี้อยู่บ้าง