บทที่ 271: นับว่าเจ้าเด็กเหลือขอยังพอมีมโนธรรมอยู่บ้าง

จางจิ่วและพวกเขาได้ขนส่งยุทธปัจจัยมาถึงแล้ว ก่อนอื่นก็คือการสร้างเต็นท์ นำเต็นท์เหล่านี้มาจัดแยกประเภทไว้บนพื้นที่ว่างให้เรียบร้อย แล้วจางจิ่วก็ได้ส่งคนไปขุดหลุมขนาดใหญ่สองหลุมที่สองข้างของถนนหลวง จากนั้นจึงตั้งเสาไม้สองต้นขึ้นมา ข้างบนตอกแผ่นไม้แผ่นหนึ่ง เขียนด้วยอักษรตัวใหญ่ว่า: พื้นที่บริการเสี่ยวเหอของราชวงศ์ต้าถัง ข้างๆ มีอักษรตัวเล็กว่า: ให้บริการอาหาร เครื่องดื่ม หญ้าเลี้ยงม้า ที่จอดรถ

ส่วนหวังเถี่ยและพวกเขาก็ใช้ครอบครัวเป็นหน่วย สร้างเต็นท์ขึ้นมาหลายหลัง แล้วยังได้สร้างเตาไฟและอื่นๆ ขึ้นมาอีกด้วย

ใช้เวลาไปทั้งวัน จัดการงานเหล่านี้ให้เสร็จสิ้นเป็นการชั่วคราวแล้ว จางจิ่วและคนอื่นๆ ก็จะขอตัวลาจากไป

“หวังเถี่ย” ตอนที่จางจิ่วจะไปก็ได้เรียกเสียงหนึ่ง

“หลางจวินโปรดกล่าว”