บทที่ 276: การทูตก็มีภยันตรายเช่นกัน

“มิกล้า คารวะท่านทูตต้าถัง” คนทั้งสองรีบทำความเคารพ

“ถู่ฟานของพวกท่านกล้าให้ที่พักพิงหรือไม่ ต้าถังของข้าไม่รู้ เพราะอย่างไรเสียถู่ฟานของพวกท่านในอดีตก็ไม่เคยเห็นต้าถังของข้าอยู่ในสายตา การกระทำเช่นนี้ ก็พอจะเข้าใจได้” หวังเจิ้งกล่าวเสียงเรียบ

“ท่านทูตทั้งสอง ที่นี่คือถู่ฟาน พวกเราก็พูดแล้วว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับถู่ฟานของพวกเราแม้แต่น้อย อีกฝ่ายเข้ามาในถู่ฟานของเรา ถู่ฟานของเราก็เป็นฝ่ายที่ถูกอีกฝ่ายรุกรานเช่นกัน ท่านทูตบีบคั้นถึงเพียงนี้ ก็ไม่กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นรึ?” ซงจ้านกั้นปู้หรี่ตาลงเล็กน้อย แม้จะอายุเพียงสิบแปดปี แต่ตั้งแต่สิบสองปีที่เริ่มขึ้นครองราชย์ปราบกบฏ ประสบการณ์หลายปีมานี้ของซงจ้านกั้นปู้ทำให้เขาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

ก้นตัดสินสมอง ตำแหน่งจ้านผู้นี้ทำให้สติปัญญาของซงจ้านกั้นปู้ไกลเกินกว่าคนธรรมดามากนัก บางตำแหน่ง มีเพียงนั่งลงไปแล้วจึงจะสัมผัสได้ถึงความไม่ง่าย

แต่เขาก็ยังคงหนุ่มแน่นอยู่บ้าง แม้ว่าเขาจะไม่ได้เตรียมจะทำอะไรกับทูตสองคนนี้ แต่กลับรู้ดีว่า การเจรจาสองประเทศเช่นนี้ไม่สามารถถูกอีกฝ่ายจูงจมูกไปได้