บทที่ 312: นี่เจ้ากำลังเลี้ยงเด็กอยู่หรือ

เมื่อออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ม้าสองตัวก็ถูกจูงมาอยู่ตรงหน้าหลี่เค่อและหลี่เฉิงเฉียนแล้ว หลี่เค่อให้คนอธิบายเรื่องโกลนและอานม้าทรงสูงให้หลี่เฉิงเฉียนฟังก่อน

โกลนและอานม้าของชนเผ่าเร่ร่อนก็มีเช่นกัน แต่ของพวกเขาส่วนใหญ่ทำจากไม้ ส่วนของหลี่เค่อที่นี่แน่นอนว่าเป็นเหล็กโดยตรง อานม้าทรงสูงก็มีส่วนที่เป็นไม้ แต่โครงสร้างหลักเป็นเหล็กกล้า แล้วจึงหุ้มด้วยหนังอีกที

หลังจากอธิบายให้หลี่เฉิงเฉียนฟังเสร็จ หลี่เค่อก็จูงม้าให้หลี่เฉิงเฉียนขึ้นม้าด้วยตนเอง หลี่เฉิงเฉียนเพียงแค่ขาเป๋ ไม่ได้กล้ามเนื้ออ่อนแรง เขาเหยียบโกลนด้วยเท้าข้างหนึ่งแล้วพลิกตัวขึ้นม้าอย่างชำนาญ จากนั้นก็วางเท้าอีกข้างลงในโกลน

เมื่อสัมผัสได้ถึงอานม้าทรงสูงที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแตกต่าง และโกลนเหล็กทั้งสองข้าง หลี่เฉิงเฉียนแทบไม่รู้สึกว่าการควบคุมม้าของตนมีอะไรเปลี่ยนไป แต่เขาสัมผัสได้ว่าเมื่อใช้ร่วมกับโกลนที่แข็งแรงเช่นนี้ ขาทั้งสองข้างของเขาสามารถช่วยออกแรงที่เท้าได้

“เป็นอย่างไรบ้าง?” หลี่เค่อเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม