บทที่ 313: ไม้เด็ดสามกระบวนท่า

คำพูดของหลี่เค่อตรงไปตรงมามาก แต่ก็เพราะความตรงไปตรงมานี้เองที่ทำให้หลี่เฉิงเฉียนรู้สึกพูดไม่ออก ข้าควรจะบอกว่าซานหลางเจ้านี่ช่างใจถึงจริงๆ หรือควรจะบอกว่าเจ้าไม่กลัวเลยสักนิด? หรือว่าเจ้าไม่เคยคิดไปในทางนั้นเลย?

“เป็นอะไรไป?” เมื่อเห็นสีหน้าของหลี่เฉิงเฉียนดูแปลกๆ หลี่เค่อจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย

หลี่เฉิงเฉียนมองไปรอบๆ ข้างกายพวกเขาไม่มีใครเลย บนลู่วิ่งของสนามม้าแห่งนี้มีเพียงพวกเขาสองคน ดังนั้นจึงไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครได้ยิน

“ข้าถามจริงๆ เถอะซานหลาง เจ้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยหรือ? เจ้าลองคิดดูสิ กองทหารสิบหกเหล่าแห่งฉางอัน มีหน้าที่คุ้มครองความปลอดภัยของเสด็จพ่อ หากข้าไปสร้างบารมีในกองกำลังฝู่ปิง นี่มัน...” หลี่เฉิงเฉียนแทบจะพูดออกมาตรงๆ แล้ว นี่ถ้าไม่ได้คุยกับหลี่เค่อ หากเป็นคนอื่น หลี่เฉิงเฉียนคงไม่แม้แต่จะเอ่ยถึงเรื่องนี้ด้วยซ้ำ ก็เพราะนิสัยของหลี่เค่อนี่แหละ หลี่เฉิงเฉียนถึงได้กล้าพูดเรื่องนี้ออกมา

“เฮ้อ ท่านจะไปคิดเรื่องนั้นทำไม ข้านึกว่าท่านกังวลเรื่องอะไรเสียอีก กองกำลังฝู่ปิงจงรักภักดีต่อราชวงศ์ถังของเรามิใช่หรือ? จงรักภักดีต่อท่านกับจงรักภักดีต่อเสด็จพ่อมันมีอะไรแตกต่างกัน?” หลี่เค่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ