บทที่ 315: ถ้าไม่ได้เรื่อง ก็ไปหาหลี่ไท่

หลี่เฉิงเฉียนไม่สนใจสายตาของหลี่เค่อ ขี่ม้าต่อไป ไม่รู้ทำไมจู่ๆ อารมณ์ก็ดีขึ้นมา ถึงกับมีอารมณ์ฮัมเพลงเบาๆ

“จริงสิ ท่านพี่สาม เพลงที่ท่านร้องก่อนจะไป ข้าได้ประพันธ์ทำนองไว้แล้ว ไม่รู้ว่าถูกต้องหรือไม่ และเนื้อเพลงที่ท่านพี่สามร้องก็น้อยเกินไป ท่านร้องให้จบเลยได้หรือไม่เพคะ” องค์หญิงปาหลิงพลันนึกอะไรขึ้นมาได้จึงเอ่ยถาม

“ซานหลาง เจ้ามีความสามารถด้านนี้ด้วยรึ? มาร้องสักเพลงสิ” หลี่เฉิงเฉียนก็มองมาด้วยความสงสัยเช่นกัน

“ร้องก็ร้อง” หลี่เค่อรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงเริ่มร้องออกมา

“ทะเลหัวร่อคลื่นซัดสาดสองฝั่งธาร ลอยจมตามคลื่นลม จดจำไว้ ณ วันนี้”