บทที่ 319: ยกเลิกสัญญาหมั้นหมาย

คำว่า “เชิญ” ของหลี่เค่อคำเดียว ทำให้กำปั้นในแขนเสื้อของจ่างซุนอู๋จี้กำแน่น เชิญ? เชิญบ้าอะไร! จะเชิญได้อย่างไรอีก? ของแต่ละอย่างในนี้ตระกูลจ่างซุนล้วนนำออกมาไม่ได้ แค่เอาผ้าไหมที่นำออกมาได้ง่ายที่สุดมาพูด ตระกูลจ่างซุนหากต้องการจะเตรียมผ้าไหมจำนวนเท่านี้ อย่างน้อยก็ต้องเริ่มเตรียมการล่วงหน้าเจ็ดแปดปี และยังต้องมีช่างปักหลายร้อยคนเริ่มปักถึงจะมีความเป็นไปได้

มิเช่นนั้น ก็ไม่สามารถนำออกมาได้

แต่หลี่เค่อเล่า? ของเหล่านี้เขาไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ส่วนของอื่นๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง นี่ไม่ใช่ของที่คนปกติจะสามารถนำออกมาได้

คำว่า “เชิญ” ของหลี่เค่อคำนี้ อย่าว่าแต่จ่างซุนอู๋จี้เลย แม้แต่หลี่ซื่อหมินก็ยังทรงเผลอกำพระหัตถ์แน่น เพราะหลี่ซื่อหมินทรงพบว่า แม้แต่พระองค์เองก็ยังไม่สามารถนำสินสอดที่มากกว่าของหลี่เค่อออกมาได้! นี่...หลี่ซื่อหมินถึงกับทรงรู้สึกไม่ดีไปทั้งพระองค์

ก่อนหน้านี้พระองค์ยังทรงตั้งพระทัยจะรอดูเรื่องตลกของหลี่เค่อยู่เลย ดูไปดูมาก็พบว่าตระกูลจ่างซุนอาจจะสู้หลี่เค่อไม่ได้จริงๆ ผลคือสุดท้ายแล้ว ตัวตลกก็คือข้าเองรึ?