บทที่ 335: นำเรื่องเข้าท้องพระโรง

หลี่ซื่อหมินทรงพิโรธอย่างยิ่ง แต่ก็ยังต้องทรงอดทนไว้

พระองค์ทรงวางพู่กันในพระหัตถ์ลงอย่างเรียบเฉย จากนั้นก็ทอดพระเนตรหลี่ไท่แล้วตรัสถามว่า: “ชิงเชว่ นี่คือสิ่งที่เจ้าคิดรึ?”

คำว่า “ชิงเชว่” ของหลี่ซื่อหมิน ทำให้ร่างของหลี่ไท่สั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย หากเป็นเวลาปกติเขาย่อมไม่เป็นเช่นนี้ ที่สำคัญคือตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาปกติ พี่สามเพิ่งจะเปิดฉากสร้างความเกลียดชังไประลอกหนึ่ง แต่ในตอนนี้เสด็จพ่อทรงตรัสถามแล้ว หลี่ไท่รู้ดีว่า ตนเองต้องตอบ

หากหลบเลี่ยง เสด็จพ่อก็ย่อมต้องดูแคลนตนเอง

“พ่ะย่ะค่ะ!” หลี่ไท่กัดฟันแล้วกล่าวอย่างจริงจัง