บทที่ 336: แม้แต่ข้าเองก็ยังกลัว

“องค์ชาย กระหม่อมขอเสนอให้พระองค์ทรงสำเร็จราชการแทนพ่ะย่ะค่ะ” ขุนนางผู้ตรวจการผู้นี้ยังไม่ยอมแพ้ พูดซ้ำอีกครั้ง

“ใช่แล้ว ดังนั้นข้าถึงได้ถามท่านว่าข้าไปล่วงเกินท่านรึ? โอ้ ดูเหมือนว่าข้าจะเคยล่วงเกินพวกท่านทุกคน” หลี่เค่อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “อย่างไรเสียถ้าท่านไม่อยากจะโดนตี ก็ถอนข้อเสนอของท่านกลับไปเสีย เดี๋ยวนี้!”

ขุนนางผู้ตรวจการผู้นี้: “...” เขาก็ไม่ได้กลัว ไม่ใช่ว่าเขาคิดว่าหลี่เค่อไม่กล้าตีคน แต่ในฐานะขุนนางผู้ตรวจการ เขาไม่กลัวพฤติกรรมที่ขัดต่อกฎระเบียบของราชสำนักอย่างเห็นได้ชัดเช่นนี้ ท่านมีปัญญาก็ตีมาสิ ตีเสร็จข้าก็จะถวายฎีกาตำหนิ ภารกิจของพวกเราก็คือสิ่งนี้มิใช่หรือ?

เหล่าขุนนาง: “...”

พี่ใหญ่ บนราชบัลลังก์นั้นมีเรื่องน่าสะพรึงกลัวอะไรอยู่กันแน่ ถึงกับทำให้ท่านมีปฏิกิริยาใหญ่โตขนาดนี้?