บทที่ 341: ไปดูเจ้าลูกทรพีคนนั้นหน่อย

ตอนเย็น ณ ตำหนักลี่เจิ้ง หลี่ซื่อหมินที่ทรงพักผ่อนมาทั้งวันได้ทรงเข้าพบฉางหลินก่อน

“ชิงเชว่เป็นอย่างไรบ้าง?” หลี่ซื่อหมินตรัสถาม

“องค์ชายทรงเสวยพระกระยาหารเย็นเสร็จก็ทรงบรรทมแล้วพ่ะย่ะค่ะ แทบจะเพิ่งทรงเอนพระวรกายลงก็ทรงหลับไปเลย วันนี้เป็นวันแรกทำให้องค์ชายทรงเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง” ฉางหลินเอ่ยปาก

“ร่างกายของเขาอ่อนแอไปหน่อย ให้เขาได้ออกกำลังกายมากขึ้นเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน มิเช่นนั้นเขาก็จะยังคงคิดว่าฮ่องเต้อย่างข้านี้สบายนัก พรุ่งนี้เช้าพวกเราก็จะออกจากวังไปที่จวนของหลี่เค่อโดยตรง ทางฝั่งหยางเฟยข้าได้ให้คนไปแจ้งแล้ว ตอนที่ข้าไม่อยู่ ในวังก็ให้เหวยกุ้ยเฟยจัดการเรื่องราวในวังหลังเป็นการชั่วคราว มีเรื่องอะไรเจ้าก็ไปหาเหวยกุ้ยเฟย” หลี่ซื่อหมินทรงพยักพระพักตร์

“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” ฉางหลินพยักหน้า จากนั้นก็ถวายบังคมแล้วจากไป เขายังต้องไป “ปรนนิบัติ” หลี่ไท่