บทที่ 357: มีความสุขจังเลย มีความสุขจังเลย

ขณะที่ซุนซือเหมี่ยวกำลังสนทนากับหวังซานอยู่ ในจวนฉินหวาง หลี่เค่อและหลี่ซื่อหมินพวกเขาก็ได้เตรียมผักทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้วในที่สุด เนื้อแผ่นแน่นอนว่าก็หั่นเสร็จแล้ว และพ่อครัวทางฝั่งนั้นก็ได้นำน้ำซุปหม้อไฟไขวัวที่ผัดเสร็จแล้วมาให้แล้ว

น้ำซุปหม้อไฟหลี่เค่อไม่ได้ทำให้เผ็ดเกินไป ทำได้เพียงกล่าวว่าเป็นรสเผ็ดนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น อย่างไรเสียจักรพรรดินีจ่างซุนพวกพระนางก็ไม่ค่อยจะทานพริกได้เท่าไหร่ หลี่เค่อยังได้ทำน้ำซุปหม้อไฟไขวัวที่ไม่ใส่พริกเป็นพิเศษอีกด้วย

“น้ำซุปนี่ใช้วัตถุดิบอะไร? ได้กลิ่นแล้วหอมมาก!” หลี่ซื่อหมินทรงขยับพระนาสิก ตรัสถามอย่างสงสัย

ตอนนี้ทุกคนต่างก็ล้อมวงอยู่ข้างๆ โต๊ะสามตัว ใต้โต๊ะสามตัวคือเตาเหล็กสามเตา รอบๆ เตาเหล็กสร้างโต๊ะไม้ทรงกลมขึ้นมาอย่างประณีต นี่ก็เป็นแนวคิดที่ชาญฉลาดของยุคหลังเช่นกัน ในเตาเหล็กนี้ที่ใส่ไว้ก็ไม่ใช่ถ่านหินแล้ว แต่เป็นถ่านไม้ไร้ควันที่เผามาเป็นพิเศษ

นำถ่านไม้ที่เตรียมไว้แล้วใส่ไว้ตรงกลาง จากนั้นก็จุดไฟหม้อไฟโดยตรง เดี๋ยวหม้อไฟเดือดก็ใช้ได้แล้ว ใส่เนื้อ ใส่ผักลงไปก็ทานได้เลย