บทที่ 368: ไม่เล่นกันแบบนี้นะ

หลี่ไท่จะบ้าตายแล้ว! หรือจะพูดว่า หลี่ไท่รู้สึกว่าท่านเจิ้งกั๋วกงท่านบ้าไปแล้วรึ? หรือว่าท่านไปที่จวนของพี่สามของข้าแล้วได้รับการกระตุ้นอะไรมา? บ่ายวันที่ท่านเจิ้งกั๋วกงกลับมาจากจวนของพี่สามก็เข้าวังโดยตรง จากนั้นก็เริ่มที่จะจับตาดูเขา ผลคือวันที่สองยิ่งกว่านั้นอีก พาขุนนางผู้ตรวจการมาที่วังหลายคนโดยตรง สร้างเรื่องให้หลี่ไท่มากมาย

หรือว่าเสด็จพ่อทุกวันจะต้องจัดการเรื่องมากมายขนาดนี้รึ? หลี่ไท่ไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่! คงจะไม่ใช่ว่าท่านเจิ้งกั๋วกงจงใจจะมาเล่นงานเขาหรอกนะ? เรื่องนี้ก็มีความเป็นไปได้อยู่เหมือนกัน! อย่างไรเสียใครใช้ให้ตอนนี้เขามีความคิดที่จะสืบทอดราชบัลลังก์เล่า ท่านเจิ้งกั๋วกงไม่รู้ว่าได้รับการเห็นชอบจากเสด็จพ่อหรือไม่ แต่ด้วยระดับความดื้อรั้นของท่านเจิ้งกั๋วกงแล้ว ย่อมต้องไม่เห็นด้วยกับข้อนี้อย่างแน่นอน

ดังนั้นการที่เขาจะมาเล่นงานตนเองก็สมเหตุสมผลแล้ว

แต่สิ่งที่หลี่ไท่ไม่รู้ก็คือ วันนี้เว่ยเจิงแต่เดิมไม่ได้คิดจะเข้าวัง อย่างไรเสียก็ไม่สามารถที่จะจับตาดูหลี่ไท่อย่างใกล้ชิดทุกวันได้ แต่ที่ทำให้เว่ยเจิงไม่คาดคิดก็คือลายพระหัตถ์ฉบับหนึ่งของหลี่ซื่อหมินทำให้เว่ยเจิงต้องเข้าวัง

ธัญพืชผลผลิตต่อหมู่ 25 สือ?!