บทที่ 373: ข้าก็พักไม่ได้แล้ว

“ผู้จัดการหลู ข้อมูลชุดที่สองได้ส่งไปยังฉางอันแล้ว ทางฝั่งคุณหนูหลี่จะทำอย่างไรขอรับ?”

“ยาสำหรับรักษาแผลจากความเย็นกัดเตรียมพร้อมแล้วรึยัง?” หลูไห่กัดฟันแล้วถาม

“ได้ทำการจัดส่งอย่างเร่งด่วนเตรียมไว้จำนวนไม่น้อยแล้ว เพิ่งจะขนส่งมาจากทางเขตหลงโย่วได้ไม่นาน ทางฝั่งหุบเขาหวงสุ่ยที่นี่ก็สามารถเก็บได้บางส่วน และยังมีตำรับยาสำหรับรักษาแผลจากความเย็นกัดอีกสองสามตำรับ ก็เตรียมพร้อมแล้วเช่นกันขอรับ”

“เตรียมไว้สองสามชุด ข้าจะไปส่งที่ที่ทำการผู้พิทักษ์ องค์ชายทรงให้พวกเราได้มีชีวิตที่ดีทรงทุ่มเทกำลังไปมากมายขนาดนี้ ผลคือพวกเราแม้แต่คนขององค์ชายก็ยังดูแลไม่ดี คุณหนูหลี่จะออกไปข้างนอกด้วยตนเอง เรื่องนี้พวกเราไม่สามารถที่จะทำแทนได้ เพราะนี่เกี่ยวข้องกับแผนการขององค์ชาย แต่พวกเราแม้แต่คุณหนูหลี่ก็ยังดูแลไม่ดี พวกเราแกนนำของห้างสรรพสินค้าเย่วไหลจะมีหน้าไปพบองค์ชายได้อย่างไรอีก? ความประมาทเลินเล่อที่เกิดจากแผลจากความเย็นกัดในครั้งนี้ปีนี้ให้ข้าจำไว้ให้ดี! เรื่องนี้ไม่ถึงตาย แต่กลับตักเตือนพวกเราว่า พวกเราเตรียมการได้ไม่เพียงพอเลยแม้แต่น้อย!”

“นำเรื่องนี้ไปถ่ายทอดให้แกนนำทุกคน บอกพวกเขาว่า พวกเราไม่ได้พิจารณาทุกเรื่องราวอย่างรอบคอบเลย ต่อไปพวกเราจะต้องคิดให้รอบด้านยิ่งขึ้น! ให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น! ไม่เหลือช่องโหว่ เช่นนี้แล้วถึงจะสามารถรับใช้องค์ชายได้ดียิ่งขึ้น” หลูไห่กล่าวเสียงเข้ม