บทที่ 396: เรื่องราวมันดำเนินมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไรกันแน่

พอเห็นเฉิงเหย่าจินลุกออกมายืนแล้ว หลี่ซื่อหมินก็ตรัสอย่างไม่พอพระทัยว่า: “เจ้าคัดค้านอะไร”

“ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าองค์ชายฉินหวางไม่ค่อยจะเหมาะสมที่จะสำเร็จราชการแทนเท่าไหร่พ่ะย่ะค่ะ วันก่อนที่จวนของกระหม่อมมีควายน้ำตัวหนึ่งที่มาจากภาคใต้ไม่คุ้นเคยกับดินฟ้าอากาศ ฤดูหนาวทั้งทีกลับกระโดดลงแม่น้ำจมน้ำตาย องค์ชายฉินหวางในจวนของพระองค์วัวก็มักจะเกิดปัญหาคล้ายๆ กัน กระหม่อมคิดว่าองค์ชายฉินหวางทรงสำเร็จราชการแทน จะง่ายต่อการทำให้ราษฎรทั่วหล้าเอาอย่าง ดังนั้นกระหม่อมจึงคัดค้าน” เฉิงเหย่าจินกล่าวเสียงดัง

“กระหม่อมก็คัดค้าน” เว่ยฉือจิ้งเต๋อก็ลุกออกมายืนกล่าวเสียงดังเช่นกัน

หลี่เค่อ: “...” ท่านสองคนร้องรับประสานเสียงกันนี่จงใจใช่หรือไม่? และอีกอย่าง สู้กั๋วกงท่านคัดค้านก็ช่างเถอะ เหตุผลนี้ของท่านมันเหตุผลบ้าอะไรกัน! ท่านพูดออกมาเช่นนี้เสด็จพ่อของข้าจะทรงเห็นด้วยก็แปลกแล้ว

“เฉิงจือเจี๋ย!” หลี่ซื่อหมินที่ประทับอยู่บนราชบัลลังก์ทรงพิโรธจนลุกขึ้นยืนโดยตรง